Visie
Toen ik in Ecole de cirque voor groepen kinderen stond moesten we altijd een hele voorbereiding maken. Uiteindelijk blokkeerde is tijdens de supervisie en proeven omdat ik angstvallig vasthield aan die voorbereidingen, terwijl kinderen één brok spontaniteit zijn. Ik vond dan ook dat je de kinderen in feite niets kunt opdringen. In tegendeel; hoe meer ik durfde meegaan in de chaos en wat de kinderen zelf aanbrachten hoe makkelijker alles begon te lopen. Ik moest minder trekken aan de kinderen, zij konden hun energie kwijt, ze kwamen zelf spontaan met allerlei ideëen en het maken van hun showkes ging helemaal vanzelf. Dit bleek de manier te zijn om hun innerlijke motivatie aan te spreken.
Dat ik circus ben gaan doen is eigenlijk eerder een toeval. Als kind deed ik turnen en toen ik een blessure opliep zocht ik een andere manier om mij uit te leven. ​
Via een animatorcursus bij Crefi koos ik om een circuskamp te begeleiden. Ik merkte dat ik heel graag samen in de belangstelling stond met de kinderen. We maakten samen kleine showkes en vanaf dat moment heb ik de microbe te pakken. Zo kwam ik terecht op vele jongleerconventies waar ik me op een manier thuis voelde in de anders onbestemde zielloze wereld.
Ik bezocht talloze projecten waar mensen circuskunsten beoefenen met mensen met een beperking, kinderen met autisme, 'kansarme' kinderen in de wijken van Molenbeek... en kwam door observaties en interviews tot een model waarin de positieve werking van circus beschreven staat. Ik heette het 'Cirkustherapie?'.
Ik wou eerst onze werking deze naam geven, maar na langer nadenken en meningen van andere circusverenigingen te horen, had ik door dat vond het woord 'therapie' te negatieve connotaties heeft. Het zou bijvoorbeeld impliceren dat iemand niet helemaal ok is zoals hij of zij is... Daarom koos ik voor de naam Zopaz. Een aapje dat je hier overal op de website ziet.
Onze vzw van waaruit ik werk heet wel nog 'Cirkustherapie vzw'. Uiteindelijk is het wel de bedoeling een veerkrachtig initiatief te vormen tegen de steeds vervreemderende wereld waarin we opgroeien.
