


Visie / over:
Ik ben een geboren reiziger. Liefst vertoef ik in de jungle zwemmend in meren :) De natuur doet wonderen. Mijn huis staat op wielen; zo ben ik vrij en leef van het circus.
Ik hoop dat naturel te mogen delen met kinderen die dat ook vanzelf hebben.
In 2009 volgde ik een opleiding als pedagoog in de circuskunsten aan 'Ecole de Cirque de Bruxelles'. Ik kreeg de beste resultaten toen ik stopte met angstvallig vast te houden aan voorbereidingen. Je hebt die nodig om structuur, ideeën herhaling en regelmaat te bieden; maar kinderen zijn één stroom aan eindeloze spontaniteit...!!

Na het installeren van een paar rituelen (bijvoorbeeld een signaal om te verzamelen) merkte ik dat hoe meer ik durfde meegaan in wat de kinderen zelf aanbrachten, hoe makkelijker alles begon te lopen. Ik moest minder trekken aan de kinderen, zij konden hun energie kwijt, ze kwamen zelf spontaan met allerlei ideëen en regisseerden hun eigen voorstellingen.
WAT EEN ONGEBREIDELD ENTHOUISAME !!
Ik leer steeds opnieuw dat als je hun natuurlijke openheid niet dwingt in een vooraf bepaald idee, de innerlijke motivatie enorm wordt aangesproken. Met als resultaat dat de kids als vanzelf genieten, shinen en met plezier shows maken.
Deze ongedwongenheid geeft ook ademruimte aan de meer verlegen kinderen. De dynamiek van de groep terkt hen mee zodat zij zich meer op hun gemak gaan voelen en zich opener kunnen opstellen.

Ik ben in het circus terecht gekomen via een animatorcursus bij 'Crefi' te Dworp. Toen ik stage deed bij circus Picolini merkte ik dat ik graag mee met de kids in de spotlights stond. Het bracht een andere kant van mij naar voor dan mijn verlegen zelf
Vanaf dat moment had het circusvirus mij te pakken en van het één kwam het ander. Ik leerde jongleerconventies kennen, en voelde me op een manier thuis; een gevoel dat ik anders moeilijk kon vinden.
Tijdens de daaropvolgende studies psychologie bezocht ik talloze projecten waar mensen circuskunsten beoefenen met mensen met een beperking, kinderen met autisme, 'kansarme' kinderen in de wijken van Molenbeek... en kwam door observaties en interviews tot een model waarin de positieve werking van circus beschreven staat. Ik heette het 'Cirkustherapie?'.
Ik wou eerst onze werking deze naam geven, maar na langer nadenken en meningen van andere circusverenigingen te horen, had ik door dat het woord 'therapie' te beladen is en een foute connotatie heeft.

De clown staat symbool voor degene die fouten mag maken, de mens die gebreken heeft en de mist mag in gaan. Zij of hij die eindeloos ontwapenend is, het besef dat de schoonheid te vinden is in de simpele eenvoud van hoe hij/zij is.
Het loslaten van het ego dat alles perfect wil doen is de les die ik dagelijks te leren krijg. Een nederige en dankbare houding is dan ook op zijn plaats tijdens het werken met kinderen.
Perfectie is SAAI !! en vertrekt vanuit een onderliggende angst om de boel de controleren.
De kids van hun kant geven simpel weg door hun manier van 'zijn' een continue stroom van wijsheid door aan de volwassenen. Het is aan ons om ons in te leven in de ongelimiteerde wereld van het kind, vol plezier, verwondering en humor. Een wereld of leven die kan lachen om mislukkingen.
Deze gelijkwaardige houding is de absolute grondhouding van onze werking waarbij de non-verbale, lichamelijke uitdrukkingen en signalen héél belangrijk zijn. Je kunt bijvoorbeeld een jongleertruc grappig maken door de manier van uitleggen:
Tijdens een uitleg van een techniek is de verbale boodschap gericht op de handelingen waar je moet op letten om de truc onder de knie te krijgen. Maar!! ... Heel belangrijk! De non-verbale boodschap die je ondertussen geeft is: 'kijk ik kan deze truuk al en jullie nog niet'.
Om die spanning te doorbreken is het dus zoeken hoe je de ijzige superioriteit kunt doorbreken. vb met slapstick, grappige mimiek, met opzet dingen mis doen, vallen, toneel spelen....
Als dat nodig is in een creatie zijn we uiteraard ook niet wars van een directievere aanpak om de globale structuur te regisseren en de techniek op punt te zetten.
In het werkmodel dat je hieronder kunt inkijken staan de diverse factoren die van belang zijn om een onvergetelijke ervaring op te bouwen voor kinderen. Dat gaat altijd uit van teamwork. De inbreng van iedere begeleider is cruciaal !!
